Analiza rozmazu krwi obejmuje co najmniej pięć populacji leukocytów: monocytów, limfocytów, eozynofili, bazofili oraz neutrofili. Zmiany w poziomach tych komórek krwi mogą być wskaźnikiem obecności zakażeń, chorób wirusowych i bakteryjnych, alergii, zaburzeń szpiku kostnego, włączając w to białaczkę, oraz niedoczynność tarczycy.
Wyniki rozmazu krwi interpretuje się w kontekście norm dla poszczególnych parametrów:
LYMPH (limfocyty):
Zwiększenie limfocytów może wskazywać na różne choroby, takie jak chłoniaki, krztusiec, czy przewlekła białaczka limfatyczna, podczas gdy spadek może być efektem stosowania kortykosteroidów lub ciężkich zakażeń wirusowych.
MONO (monocyty):
Podwyższone wartości monocytów mogą sugerować obecność takich chorób jak gruźlica, kiła, czy mononukleoza zakaźna, podczas gdy obniżenie poziomu może wynikać z infekcji lub stosowania glikokortykosteroidów.
BASO (bazocyty):
Wzrost liczby bazocytów może być związany z alergiami, przewlekłą białaczką szpikową, czy chorobami zapalnymi przewodu pokarmowego, podczas gdy spadek może występować w ostrych infekcjach lub nadczynności tarczycy.
EOS (eozynocyty):
Podwyższone wartości eozynocytów mogą świadczyć o chorobach alergicznych, zakaźnych, hematologicznych, lub pasożytniczych, podczas gdy spadek może wynikać z zakażeń, oparzeń, lub działania hormonów nadnerczowych.
NEUT (neutrocyty):
Zwiększenie liczby neutrocytów może występować w zakażeniach, chorobach nowotworowych, czy po urazach, podczas gdy spadek może być związany z infekcjami grzybiczymi, wirusowymi, bakteryjnymi, lub toksycznym uszkodzeniem szpiku kostnego.
