Badanie litu, polegające na pomiarze stężenia tego pierwiastka w surowicy krwi, jest istotne w monitorowaniu pacjentów stosujących leki psychiatryczne zawierające lit, zwłaszcza w postaci węglanu litu. Lit jest stosowany w lecznictwie psychiatrycznym, głównie w leczeniu maniakalnej fazy choroby afektywnej dwubiegunowej, manii i choroby maniakalno-depresyjnej.

Działanie litu:

• Hamowanie transportu sodu do wnętrza neuronu.
• Zaburzanie depolaryzacji błon komórkowych.
• Wpływanie na uwalnianie noradrenaliny i dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym.
• Hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy.

Farmakokinetyka litu:

• Całkowita absorpcja z przewodu pokarmowego.
• Maksymalne stężenie osoczowe osiągane 2 do 4 godzin po podaniu doustnym.
• Lit nie wiąże się z białkami osocza.
• Głównie eliminowany przez nerki (około 95%).
• Dwufazowa eliminacja, czas półtrwania wynosi 12-27 godzin (u osób starszych nawet 36 godzin).
• Klirens litu związany z funkcją nerek.

Monitorowanie i badanie litu:

• Mały współczynnik terapeutyczny wymaga monitorowania laboratoryjnego.
• Pomiar stężenia litu w surowicy powinien odbywać się 12 godzin po przyjęciu ostatniej dawki.
• Początkowe oznaczenia co tydzień, a później co 1-2 miesiące i co 2-3 miesiące w fazie remisji.