Kreatynina jest produktem przemian metabolicznych kreatyny w mięśniach szkieletowych. Mięśnie przechowują fosforan kreatyny, który uwalnia się jako kreatynina do krwi, dostarczając informacji o ilości masy mięśniowej i aktywności fizycznej. Stężenie kreatyniny jest utrzymywane na stałym poziomie, zależnym od masy mięśniowej osoby.

Dieta bogata w mięso może wpływać na poziom kreatyniny w organizmie.

Rola kreatyniny w surowicy i moczu:

Kreatynina, obok mocznika, jest głównym związkiem azotowym w organizmie. Proporcje między stężeniem mocznika a kreatyniny w surowicy mogą pomóc w diagnozowaniu przyczyn podwyższonych stężeń tych substancji.

Funkcja nerek i kreatynina:

Kreatynina nie łączy się z białkami krwi i swobodnie przesącza się w kłębuszkach nerkowych. Jest wydalana przez nerki w postaci niezmienionej z moczem. Poziom kreatyniny w surowicy jest istotnym wskaźnikiem funkcji nerek, odzwierciedlając pośrednio współczynnik filtracji kłębuszkowej. Wzrost poziomu kreatyniny wskazuje na pogorszenie czynności nerek.

Cel badania Kreatynina +eGFR:

Badanie kreatyniny przeprowadza się głównie w celu oceny funkcji nerek w przypadku chorób nerek, narażenia na toksyny lub przyjmowania leków uszkadzających nerki.

Rutynowo oznacza się stężenie kreatyniny przed badaniami z użyciem kontrastu, takimi jak tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny.

Po przeszczepie nerki, badanie monitoruje funkcję przeszczepionego narządu.

eGFR (Estymowana Filtracja Kłębuszkowa):

Współczynnik eGFR jest estymowanym wskaźnikiem filtracji kłębuszkowej. Jest obliczany na podstawie poziomu kreatyniny, wieku, płci i innych czynników. Pomaga ocenić stopień funkcji nerek.

Badanie Kreatynina +eGFR jest kluczowe dla monitorowania zdrowia nerek, diagnozowania schorzeń nerek i oceny postępu leczenia, zwłaszcza u pacjentów po przeszczepie nerki.